Table of contents for ROETES WAT ROEP 2 2023 in Weg! Ry & Sleep

In hierdie tweede uitgawe van Roetes wat Roep 2023 ry ons lang draaie deur onder meer die Kunene, Khomas-hoogland, Sentraal-Kalahari, Boesmanland, Namakwaland en die Groot-Karoo. Ons GPS-programmatuur wys ’n afstand van 8 128 km deur hierdie dorre streke, maar ons storievertellers het beslis baie verder as dít gery om hierdie reisverhale vir jou bymekaar te maak. Ná ons vorige uitgawe het ’n leser geskryf hy het nie genoeg geld om sulke epiese reise te onderneem nie, maar hy leef hom só in wanneer hy die stories lees dat dit voel hy gaan saam op vakansie. As redakteur kan ek alte goed verstaan wat hy hiermee bedoel. Ek kon darem één van die lieflike roetes in hierdie bundel persoonlik ry, maar voor my geestesoog sit ek langs Toast Coetzer in sy…

Die storie van die Rally for Rangersprojek het ’n dekade gelede in Mongolië begin, naby die Russiese grens, toe die Amerikaner Robert “Mac” McIntosh, ’n voormalige nasionaleparknatuurbewaarder, as vrywilliger saam met die Mongoolse Ekosentrum gewerk het. Die sentrum was besig met ’n werksessie in die Hovsgolmeer- nasionale park en Mac was daar om met die beplanning te help. Terwyl die sessie aan die gang was, het die park se hoofbewaarder, Enkhtaivan (probeer om daai naam ná ’n paar biere uit te spreek!), ’n oproep ontvang. ’n Onwettige kamp is in die park ontdek, en hy moes inderhaas gaan ondersoek instel. Hulle het vermoed dit is ’n wildstroperkamp. "Die eerste stap is om wildbewaarders te vind aan wie die motorfietse oorhandig kan word." Enkhtaivan het op sy motorfiets gespring, maar net…

Op die dek van die Red Rockrivierkamp kan jy jou sitplek inneem héél voor by die show, wat in hierdie geval die Oranjerivier se strelende waters en woelige voëls is. Bring jou verkyker en kyk of jy die gariepglasogie tussen die oewerbosse kan sien. Die reusereier sal jy nie sommer mis nie; heel moontlik staan daar een net stroomaf en visvang voor dit te donker raak. Jou gashere is Roché Schoeman en Adelaine Breedt – julle kuier dalk almal saam om die braaivuur vanaand. Die Breedts bied ook roeitoere en hengelekspedisies (geelvis!) op hierdie mooi deel van die rivier aan. Die roete begin digby die Onseepkansgrenspos in die Noord-Kaap – dit sluit aan by die Namibiese roete wat ons op bl. 8 beskryf. Die landskap is vol kontraste. Reg langs…

Op die blou water van die vol Oanobdam roei ’n ma met haar twee kleuters op ’n oranje kajak. Uit die ander rigting kom ’n motorbootjie aan... en wanneer ’n kajak en bootjie verby mekaar vaar, word oor en weer gewuif. Ander besoekers – meestal locals, as jy so luister na die gesprekke – sit rustig op die dek van die restaurant met ’n bier of melkskommel en trek solank ’n spyskaart nader (hmm, die wiener schnitzel vir R130 lyk goed...). Die Oanobdam, genoem na die gelyknamige rivier, is in 1990 voltooi en verskaf water aan die nabygeleë Rehoboth. Wanneer die dam tjokkenblok is, kan jy byna 10 km daarin opvaar. Namibiërs kuier graag hier met hulle visstokke – hier is karp, kurper en swartbaars – maar vir Suid-Afrikaners wat…

Dit is bedompig wanneer jy by jou tent inkruip op die oewer van die Oranjerivier. Dit was ’n lang dag en jy raak gou aan die slaap, maar word ’n uur of wat later wakker van ’n dreuning. Eers is jy deurmekaar, maar dan besef jy dit is bloot die wind wat uit die ooste aankom. Jy klim uit die tent en trap die tentpenne dieper in die grond in – ook net betyds, want oomblikke later boender ’n stormwind deur die kamp. Kort daarna kletter vet reëndruppels teen die tent en dit lyk asof iemand aanhoudend foto’s buite jou tent neem soos die weerligstrale een ná die ander flits. Oorverdowende donderslae volg en jy vou jou kussing oor jou kop om die geraas te demp. Dit is die laaste…

Die N14-snelweg strek loodreg deur die Groen-Kalahari. Kokerbome waak op ’n vaal geel grasvlakte en die teerpad suis onder jou trokkie se wiele terwyl jy droë rivierlope oorsteek. Die naamborde daarvan flits verby: Hartbees, Yas se Laagte, Kaboep... uit die rooi riviersand verrys sneeuwit gousblomme, so al asof hulle dankbaar is vir die onlangse winterreën. Jy’t gister amper 900 km uit Gauteng afgelê tot op Kakamas in die Noord-Kaap. Dit was ook maar goed jy’t by die Kakamas-hotel aangeklop, want wie’s lus om ná so ’n lang dag agter die stuur tent op te slaan? Ons gaan beslis kamp op hierdie toer, maar jou gerieflike hotelkamer het jou die kans gebied om jou kamera se batterye te laai en doodseker te maak die geheuekaarte is almal skoon. Die hotel se…

Solitaire is ’n klein dog belangrike plek: As jy hier met ’n pap band inhink, sal Patat Katamelo en sy span die probleem vir jou oplos. Tenk leeg? Johannes Swartbooi sal volmaak, met ’n glimlag. Lanklaas ’n ordentlike koffie gedrink? Nico Mangudu sal een maak wat jou oë weer ’n bietjie sal ooprek. Honger? In Café van der Lee kan jy weglê aan ’n stuk van hulle beroemde apfelstrudel net soos die bobaas bakker wyle Moose McGregor dit gemaak het. Die meeste besoekers aan Namibië ken Solitaire, want jy móét hier aandoen wanneer jy die lang woestynpad uit Walvisbaai vat Sesriem toe. Op ’n manier is Solitaire ’n bietjie soos Doha se internasionale lughawe: Mense kom en gaan gedurig, met vliegtuie (goed, karre...) wat pal ’n stofstreep trek op die…

In die restaurant Granny’s Kitchen, langs die Tapiwa Shell-vulstasie in Letlhakane, werk ons deur die kanale op die TV teen die muur. Daar is honderde kanale, maar die enigste een wat werk, is ’n opvoedkundige program waar ’n onderwyser met ’n biologieles besig is. En so leer ons meer van ensieme. Ten minste is daar lugreëling hier, want buite kom lê Botswana se hitte op jou soos ’n dik wolkombers. Dit is een van daai minder opwindende oomblikke vir ’n reisiger, soos om op ’n lughawe of by ’n grenspos te wag. ’n Soort reis-limbo. Gelukkig weet ons dit sal nie lank aanhou nie, want dis hier waar ons die res van ons toergroep ontmoet. Een ná die ander sluit hulle by ons aan. Terwyl ons toerleier, Petri Cronje, die…

Een keer per jaar gooi Namakwaland ’n kleurryke blommekleed oor die landskap wat besoekers soos swerms bye lok. En dan, wanneer die blommetjies taan, verdwyn die toeriste ook soos mis voor die son. Dit is dus maklik om die streek ander tye van die jaar oor te sien of bloot net deur te ry op pad na elders waar dit minder vaal is. Namakwaland is egter ’n plek waar jy jou tyd moet vat en die landskap van nader bekyk. Dán begin jy sy unieke eienskappe sien. Die 4x4-roete in die Goegap-natuurreservaat buite Springbok is ’n goeie voorbeeld: Dit is een van die beste blommekykroetes, maar ook ’n uitstekende roete die res van die jaar. Veral as jy die vlaag van toeriste wil vermy... Wanneer jy deur die parkhek is,…